بیت‌فینکس سکیوریتیز (Bitfinex Securities) اخیراً موضع خود را در یکی از داغ‌ترین بحث‌های دنیای کریپتو روشن کرده است. این شرکت معتقد است که بحث پیرامون «سهام توکنایزشده» (Tokenized Stocks) نمی‌تواند همه محصولات را در یک سبد قرار دهد؛ چرا که تفاوت بین محصولاتی که توسط شخص ثالث عرضه می‌شوند و اوراق بهاداری که خود ناشر آن‌ها را پشتیبانی می‌کند، از بنیاد متفاوت است.

به گفته بیت‌فینکس، هر یک از این دو مدل حقوق متفاوتی به سرمایه‌گذاران می‌دهد. در مدل نخست، توکن‌ها صرفاً توسط یک شرکت واسطه صادر می‌شوند و ارزش آن‌ها به تعهد همان شرکت گره خورده است. اما در مدل دوم، توکن مستقیماً از سوی ناشر اوراق بهادار انتشار می‌یابد و حقوق قانونی مشابه سهام سنتی را برای دارنده‌اش ایجاد می‌کند.

جسی ناتسون (Jesse Knutson)، رئیس عملیات بیت‌فینکس سکیوریتیز، در گفت‌وگو با crypto.news تأکید کرد که سهام توکنایزشده نیازمند یک چارچوب شفاف برای حقوق سرمایه‌گذاران هستند. او گفت که بدون این شفافیت، کاربران نمی‌توانند بدانند که در صورت بروز مشکل دقیقاً چه حقوقی دارند و به چه نهادی می‌توانند مراجعه کنند.

این اظهارات در زمانی مطرح می‌شود که صنعت توکنایزیشن با رشدی سرسام‌آور روبروست و پروژه‌های متعددی در حال عرضه نسخه‌های توکنایزشده از سهام سنتی، اوراق قرضه و سایر دارایی‌های مالی هستند. با این حال، تنظیم‌کنندگان هنوز بر سر نحوه برخورد با این ابزارهای جدید توافق ندارند و همین امر، هشدارهای شرکت‌هایی نظیر بیت‌فینکس را اهمیتی دوچندان می‌بخشد.

به نقل از ارزی تاپ این موضع‌گیری بیت‌فینکس نکته‌ای بسیار کلیدی را در صنعت نوظهور توکنایزیشن برجسته می‌کند. در ماه‌های اخیر شاهد موج گسترده‌ای از عرضه دارایی‌های توکنایزشده بوده‌ایم که در بسیاری از موارد با شتاب و هیجان بیش از حد به بازار ارائه شده‌اند. اما همان‌طور که بیت‌فینکس هشدار می‌دهد، نام «سهام توکنایزشده» تنها یک برچسب است و پشت این برچسب، ساختارهای حقوقی کاملاً متفاوتی ممکن است پنهان شده باشد.

وقتی یک شخص ثالث توکنی را صادر می‌کند که ادعا می‌شود نماینده یک سهم است، سرمایه‌گذار در واقع با یک قرارداد با واسطه سر و کار دارد، نه با ناشر اصلی. این یعنی اگر واسطه دچار مشکل مالی یا حقوقی شود، دارایی کاربر ممکن است ارزش خود را از دست بدهد، حتی اگر شرکت پشت سهم اصلی هنوز سالم باشد. این موضوع شبیه به ریسک‌های پلتفرم‌های واسطه در صرافی‌های متمرکز است که در پروژه‌هایی مانند FTX یادآوری دردناکی برای همه ما داشت.

از طرف دیگر، مدل پشتیبان‌ناشر می‌تواند امنیت بسیار بالاتری ارائه دهد، اما در عوض سرعت و انعطاف‌پذیری کمتری دارد. چالش اصلی این است که بازار به چارچوب‌های استانداردی نیاز دارد تا کاربران عادی بتوانند به سرعت تفاوت این دو مدل را تشخیص دهند. در غیر این صورت، تفاوت قیمت و کارایی بین محصولات مختلف باعث سردرگمی و احتمالاً ضررهای سنگین خواهد شد.

پیش‌بینی می‌شود تنظیم‌کنندگان در ماه‌های آینده فشار بیشتری برای شفافیت در این حوزه اعمال کنند و پروژه‌هایی که از ابتدا با ناشران اصلی همکاری می‌کنند، برنده نهایی این مسابقه خواهند بود. سرمایه‌گذاران هوشمند باید پیش از خرید هر توکنی دقیقاً بپرسند: «چه کسی این توکن را صادر کرده و در صورت بروز مشکل، به کجا می‌توانم مراجعه کنم؟»

منبع: Crypto.news (مشاهده متن اصلی)