در یک حرکت متناقض و جالب توجه، شاهد هستیم که ارزهای حریم‌خصوصی (Privacy Coins) در حال باز کردن جایگاه خود در بازارهای سرمایه‌گذاری نظارت‌شده هستند، درست در زمانی که دسترسی مستقیم به خود این دارایی‌ها سخت‌تر شده. نمونه بارز آن، تایید و معامله‌ی صندوق قابل معامله (ETF) زی‌کش گری‌اسکیل در بورس NYSE Arca است که نشان از پذیرش نهادی دارد.

اما در طرف مقابل، بسیاری از صرافی‌های متمرکز بزرگ جهان با کاهش پشتیبانی از مونرو و دیگر کوین‌های متمرکز بر حریم خصوصی، دسترسی مستقیم معامله‌گران خرد به این دارایی‌ها را محدود کرده‌اند. این دوگانگی، یک سوال کلیدی را مطرح می‌کند: آیا سرمایه‌های بزرگ (نهنگ‌ها) و نهادها از طریق ابزارهای قانونی به این دارایی‌ها ورود می‌کنند، در حالی که دست مردم عادی از آنها کوتاه می‌شود؟

نظر کارشناسی:

این روند نشان می‌دهد که تقاضای نهادی برای دارایی‌های حریم‌خصوصی وجود دارد، اما احتمالاً مسیر سرمایه‌گذاری به سمت ابزارهای تنظیم‌شده‌تر مانند ETFها تغییر خواهد کرد. در میان‌مدت، ممکن است فشار تنظیم‌گرایی بر صرافی‌های متمرکز ادامه یابد و معامله‌ی مستقیم را چالش‌برانگیزتر کند. با این حال، این محدودیت‌ها می‌تواند تقاضا را به سمت صرافی‌های غیرمتمرکز (DEX) و پروتکل‌های معاملاتی همتا به همتا (P2P) هدایت کند و در بلندمدت، ارزش این دارایی‌ها را به دلیل کمیابی در دسترس، افزایش دهد.

منبع: Crypto.news (مشاهده متن اصلی)